دستهایی زیبا
دستهایی معصوم
به هوای روستاها صاف و پاکیزه
و هوای شهرها انگار کمی ابریست
خانه ها دل زده از دیوارند
ولی خلوت خیابانها و کوچه های خشک
سبز شده اند
پنجره ها قاب
هوا روستاها هم نم نمک ابری می شوند
لاشه های مدفون کاغذهای سبز، سفید درآمده اند
با طرحی قبلی
شعبده بازی عجیبی ست
شاه یک قدم به جلو
سربازها کیش
قلعه ها سرجایشان
اسبها می تازند
هیچ اتفاقی نیفتاده است
یک خبری خوش، هیچ تقلبی نشده است.
(بهرام کیانی)